Wabi Sabi

Een jaar lang geen verf kopen. Het leek me een grote uitdaging. Groter dan het niet kopen van een paar nieuwe schoenen. En zeker nadat ik de laatste twee jaar de klussen in ons huis had aangepakt als was het een onderdeel van het Lam Gods. Met respect voor de authenticiteit en reversibele ingrepen. Zodat ik opnieuw kon beginnen mocht het resultaat me niet tevreden stellen.

Back to the Future

De eerste lentezon weerkaatst op de weg waardoor ik een fractie van een seconde niets meer zie. In die flits herinner ik me de autorit naar de dansles op woensdagnamiddag. Waarbij mijn grootvader achter het stuur van de lichtbruine Peugeot een sigaret opstak en het gaspedaal indrukte voor onze reis terug in de tijd. Back to the Future.

Angsthaas

In de ogen van dochterlief is de spanning af te lezen. Alleen kan ik er niet in zien of het door de harde windhoos is die de takken onze stadstuin in blaast. Of door de opwinding. Omdat zij nog het minst blokjes te leggen heeft. Nog twee en zij wint.

Piepjong

Ik ben gewaarschuwd. Door het gepiep van de schurende scharnieren die stipt om kwart over zes de harde knal aankondigen. Gevolgd door het trillen van de ramen en een nagolf van contrasterende stilte.

Naadloos

Ik hoorde het kraken. Of eerder knisperen. Zoals het bevroren gras dat deze ochtend onder mijn voeten werd vertrappeld. Ook zo voelden mijn hersenen toen ik mijn hoofd brak over de vraag wat me vandaag blij maakte. Op deze enige eigenste dag.